Askerlik Yapmadan Zabıta Olunur Mu? Bir Genç Yetişkinin Hikâyesi
Hayat bazen o kadar sürprizlerle dolu oluyor ki, neyin peşinden koştuğunu bile unutabiliyorsun. Her şeyin sabırlı bir şekilde, adım adım ilerlemesi gerektiğini biliyorsun, ama bazen bir şeyler seni duraksatıyor. Askerlik meselesi de tam olarak böyle bir şey. Kayseri’de yaşıyorum, 25 yaşındayım ve uzun zamandır kafamı kurcalayan bir soru var: Askerlik yapmadan zabıta olunur mu? Duygularım karma karışık, çünkü bir yandan umutla bu sorunun cevabını ararken, diğer yandan hayal kırıklığı ve belirsizlik arasında sıkışıp kalıyorum.
Beni Tanıyanlar İçin: Hayallerim, Düşlerim ve Sınavlar
Bundan birkaç yıl önce, üniversiteden mezun olduğumda önümde bir dünya fırsatları vardı. Hedeflerim netti: Bir iş, sabahları işe gitmek, insanlara yardımcı olmak… Zabıta olma hayalim, bana hep bir tür gücü, sorumluluğu ve haksızlıklara karşı durmayı simgeliyordu. Ama işin içine askerliğin girmesiyle işler karıştı. Kayseri’de, insanlar birbirini tanır. Benim de halim harap. Hedefime ulaşmak için öncelikle bu “askerlik” meselesinin halledilmesi gerektiğini biliyorum. Zabıta olabilmek için askerlik yapman gerekir diyorlar. Ama… “Askerlik yapmadan zabıta olunur mu?” diye sorarken, bir yanda üniversite yıllarımı hatırlıyor, bir yanda da geleceğimi nasıl şekillendireceğimi düşünüyorum.
Bir akşam, bir arkadaşımın düğününde oturmuş, işte tam da bu konuda düşünüyordum. Elimdeki çayı yudumlarken, o kadar çok şey dönüyordu ki kafamda. Düğün salonunun kalabalığı, müziklerin gürültüsü, insanların neşesi beni biraz da olsa uzaklaştırıyordu. Ama bir yandan da gözlerim boş bir şekilde dışarıda, geleceğimi düşünüyorum. Askerlik meselesi, şu anda benim en büyük engelim gibi hissediyorum. Bir zabıta olmak, bu kadar kolay bir şey olmamalı. Sonuçta, bu görev insanlara doğruyu, düzeni, adaleti sunmak demek.
İçimdeki Huzursuzluk: Askerlik Yapmadan Zabıta Olunur Mu?
Düğün sonrası, oradan ayrıldım ve kendi içimdeki huzursuzluğu daha derin bir şekilde hissettim. “Askerlik yapmadan zabıta olunur mu?” sorusunu tekrar tekrar soruyordum. Üstelik bu soruyu sormak, basit bir “ya olur” cevabı almak değil. O kadar çok kişi bana bunun imkansız olduğunu söylüyor ki, bazen pes etmeyi bile düşünüyorum. Ama bir diğer yandan da hayallerim var. Zabıta olmanın, ben de bir şeylere engel olabileceğimi, topluma faydalı olabileceğimi düşünüyorum. Bir sistemin içindeyken, düzeni bozanlara karşı durabilmek… Bu düşünceler bile içimi ısıtıyor.
Bir akşam, geceyi yatağımda geçirirken, “Bunun bir yolu olmalı” dedim kendi kendime. Çalışmak için, mücadele etmek için o kadar çok şey varken, bu sadece bir engel olmamalıydı. Her şey bir anda birikip üzerime geliyor gibiydi. Bazen hayallerimizle, gerçekliğimizin arasındaki boşluk çok derin olabiliyor. Herkes “askerlik” diyor, ama ben bir adım daha atmak, bir sonraki basamağa geçmek istiyorum.
Umudun Işığı: Çözüm Var Mı?
Ertesi sabah, sabahın erken saatlerinde telefonuma gelen bir mesajla uyandım. O mesaj, bir devlet dairesinden geliyordu. Yıllardır düşündüğüm, korktuğum o soru: Askerlik yapmadan zabıta olunur mu? Cevap her zamankinden farklıydı. “Bazı şartlar altında, istisnalarla bu mümkün.” O an kalbimde bir rahatlama hissettim. Umutsuz bir şekilde kaybolan içsel huzurum, yerini az da olsa bir umuda bırakmıştı. Demek ki, hayal ettiğim hedefime ulaşmak için hâlâ bir yol vardı. Yıllarca beni kısıtlayan bu düşünce, bir çözümle açığa kavuşuyordu. Zabıta olma hayalim, aslında en başından beri başarmam için sadece biraz cesaret ve inanç gerektiriyordu.
Sonuç: Hayat Devam Ediyor ve Her Şey Mümkün
Bu hikâye bana bir şey öğretti: Hayatta her şey zorlu, her şey karmaşık. “Askerlik yapmadan zabıta olunur mu?” sorusu, basit bir cevaba sahip gibi görünse de, aslında derin bir soruyu işaret ediyor: İnsan hayatta ne kadar istedikten sonra, hangi engeli aşmaz? Herkesin hayatında bir noktada zorlanacağı bir mesele vardır. O an ne kadar kararsız ve yalnız hissetsen de, çözüm her zaman bir yerlerde seni bekliyordur.
Şu an, Kayseri’de bir genç olarak, bir yanda “askerlik” meselesiyle, diğer yanda zabıta olma hayalimle yoğruluyorum. Ama artık daha az karamsarım, daha umutluyum. Eğer bir şeyi istiyorsan, engelleri aşmanın bir yolunu bulmalısın. Kendime artık böyle bir söz verdim: Ne olursa olsun, pes etmeyeceğim ve hayallerimin peşinden gideceğim.